حجر الاسود مىبوسيدند . « 1 » ابن كثير مىگويد : مردم به او تبرك مىجستند و دستش را بيش از حجر الاسود مىبوسيدند . « 2 » ابو اسحاق ابراهيم بن على شيرازى ( م 476 ) هرگاه از محلى مىگذشت ، مردم با زن و بچه‌شان به استقبالش مىرفتند و از باب تبرك دستش را مىبوسيدند و به ركابش دست مىكشيدند و چه بسا خاك زير پاى استرش را برمىداشتند . و هنگامى كه به ساوه رسيد ، مردم به استقبالش شتافتند و عزيزترين چيزهاشان را نثار مقدمش نمودند . « 3 » شريف ابو جعفر حنبلى ( م 476 ) كسى بود كه فقها و ديگران بر او وارد مىشدند و دست و سرش را مىبوسيدند . « 4 » حافظ ابو محمد عبد الغنى مقدسى حنبلى ( م 600 ) هنگامى كه در مصر روز جمعه به سوى مسجد مىرفت ، در اثر كثرت ازدحام قدرت راه رفتن نداشت و مردم به او تبرك مىجستند و دورش جمع مىشدند . « 5 » ابو بكر عبد الكريم بن عبد اللّه حنبلى ( م 635 ) دور از مردم در قريه‌اش مىزيست و مردم براى زيارت و تبرك جستن به او نزدش مىرفتند . « 6 » حافظ ابو عبد اللّه محمد بن ابى الحسين يونينى حنبلى ( م 658 ) از احترام فراوان برخوردار بود ، تا جايى كه پادشاهان دستش را مىبوسيدند و كفشش را جفت مىكردند . « 7 » جزرى محمد بن محمد چون به سال 832 ه در شيراز فوت كرد ، در تشييع جنازه و بوسيدن و لمس‌كردن آن به عنوان تبرك ، اشراف و خواص و عوام بر يكديگر سبقت مىگرفتند و چنانچه كسى نمىتوانست به آن دست يابد ، كسى كه به آن تبرك جسته بود ،

--> ( 1 ) . تذكرة الحفاظ ، ذهبى : 3 / 346 ؛ صفة الصفوة ، ابن جوزى : 3 / 151 . ( 2 ) . البداية و النهاية : 12 / 120 . ( 3 ) . همان : 12 / 123 ؛ شذرات الذهب : 3 / 350 . ( 4 ) . البداية و النهاية : 12 / 119 . ( 5 ) . شذرات الذهب : 4 / 346 . ( 6 ) . همان : 5 / 171 . ( 7 ) . همان : 5 / 294 .